طَغى و در نگذشت از حدى كه مأمور بود برفتن در آنجا لَقَدْ رَأى مِنْ آياتِ رَبِّهِ الْكُبْرى به خدا قسم كه ديد محمد در معراج از علامات قدرت پروردگار خود كه آن بزرگ‌ترين علامات بود بنا برين الكبرى كه تانيث اكبرست صفت آياتست چنانچه در كتاب علل الشرائع از حضرت ابى جعفر الباقر عليه السلم روايت كرده كه آن حضرت در تفسير « مِنْ آياتِ رَبِّهِ الْكُبْرى » فرمودند يعنى اكبر الآيات و ميتواند كه يكى از آن آيات كبرى على مرتضى صلوات اللَّه عليه باشد چنانچه شيخ طايفهء ناجيه قدس اللَّه سره در كتاب امالى از ابن عباس نقل كرده كه در مقام قرب حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و إله امير المؤمنين عليه السلم را ديد « و عن ابى جعفر عليه السلم قال كان امير المؤمنين عليه السلم يقول : ما للَّه عز و جل آية هى اكبر منى » و از جمله آيات كبرى ديدن جبرئيل است به صورت اصلى و چون جبرئيل از مخلوقات عظيم است لهذا تعبير از آن بآيات كبرى شده چنانچه در كتاب توحيد از حضرت امير المؤمنين عليه السلم روايت كرده كه « قوله تعالى لَقَدْ رَأى مِنْ آياتِ رَبِّهِ الْكُبْرى رأى جبرئيل عليه السلم فى صورته مرتين هذه المرة و مرة اخرى و ذلك ان خلق جبرئيل عظيم فهو من الروحانيين الذين لا يدرك خلقهم و صفتهم الا اللَّه رب العالمين » و اين معنى در تفاسير عامه نيز مذكور است چنانچه فخر الدين رازى در تفسير كبير گفته « قال بعض المفسرين لَقَدْ رَأى مِنْ آياتِ رَبِّهِ الْكُبْرى هى انه رأى جبرئيل فى صورته » و ازين آيه مستفاد مىشود كه رؤيت جناب احديت از حيطهء امكان بيرونست و براى حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و إله در ليلة المعراج اين معنى ميسر نشده زيرا كه اگر اين معنى ممكن ميبود و حضرت را ميسر ميشد چون آن از اعظم امورست بايستى كه حق سبحانه و تعالى آن را مذكور سازد و چون ذكر آن نكرده و متعرض رؤيت آيات شده و آيات خداى تعالى غير خداى تعالى است چنانچه صريح حديث كافى است كه قبل ازين از حضرت امام ثامن ضامن عليه الصلاة و السلم روايت كرده معلوم شد كه رؤيت الهى محال و از درجهء امكان و جواز برونست تعالى شأنه عما يقول